Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14875 E., 2024/2191 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/101 E., 2015/322 K.
SUÇ : Cinsel saldırıya teşebbüs
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında katılan mağdureyi yanağından öpmeye yeltendiği sırada mağdurenin engel olması ile sonuçlanan eylemine uyan cinsel saldırıya teşebbüs ettiği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2013/101 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, cinsel saldırı suçuna teşebbüsten, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.