Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/19702 E., 2024/6430 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadoolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli, 2016/27 Esas, 2016/235 Karar sayılı kararı ile, sanığın, olay tarihinde katılanın rızası dışında vajinal yoldan cinsel ilişki yaşama ve katılanın hamile kaldığını öğrenmesine rağmen katılanla ilgilenmediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Katılanın sanığın eylemi neticesinde gebe kaldığı ve doğum yaptığı, sanığın katılanın hamile kalmasına rağmen cinsel ilişki yaşamadığı şeklinde beyanda bulunduğu, babalık davasının devam ettiği,...