Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/13010 E., 2024/5931 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/141 E., 2015/283 K.
Sanıklar ...ile Rıdvan haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mağdure vekilinin temyiz isteminde suçtan zarar görenin mağdure olmadığından bahisle temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan diger hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması; sanık ... hakkında hakaret, kasten yaralama, tehdit; sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1, 104/1, 43/1, 234/3, 43/1, 86/2, 106/1-1, 125/1, 234/3, 39/2. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kütahya 1.