Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15678 E., 2024/5789 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 15 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/15678
- Karar No
- 2024/5789
- Konu
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Suça konu yerdeki şikâyetçinin komşusunun, suçta kullanılan aracın plakasını kolluğa bildirmesi üzerine, kollukça yapılan araştırmada suça konu malların önemli bir kısmının bulunmuş olması, sanığın 25.02.2020 tarihli celsede, şikâyetçinin zararını karşılamaya yönelik talebi karşısında, mahkemece ödeme yeri tayin edilmek suretiyle sanığa makul bir süre içerisinde zararı tazmin etme imkânı sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi...
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Suça konu yerdeki şikâyetçinin komşusunun, suçta kullanılan aracın plakasını kolluğa bildirmesi üzerine, kollukça yapılan araştırmada suça konu malların önemli bir kısmının bulunmuş olması, sanığın 25.02.2020 tarihli celsede, şikâyetçinin zararını karşılamaya yönelik talebi karşısında, mahkemece ödeme yeri tayin edilmek suretiyle sanığa makul bir süre içerisinde zararı tazmin etme imkânı sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8700 E., 2024/5783 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11714 E., 2024/5775 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2554 E., 2024/5790 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2651 E., 2024/5782 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/22760 E., 2024/5763 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16076 E., 2024/5749 K.15 Nisan 2024