Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/198 E., 2024/5884 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Nisan 2024
- Esas No
- 2024/198
- Karar No
- 2024/5884
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/52 E., 2018/25 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek, İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli kararının sanığın ve müdafiinin yokluğunda verildiği, akabinde sanık müdafiine tebliğ edildiği; ancak sanık müdafii tarafından temyiz edilmediği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanığın kararı öğrenme üzerine mahkemeye ibraz ettiği 07.03.2022 tarihli dilekçenin eski hâle getirme ile birlikte temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, sanığın 07.03.2022 tarihli eski hâle getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz...
SAYISI : 2017/52 E., 2018/25 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek, İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli kararının sanığın ve müdafiinin yokluğunda verildiği, akabinde sanık müdafiine tebliğ edildiği; ancak sanık müdafii tarafından temyiz edilmediği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanığın kararı öğrenme üzerine mahkemeye ibraz ettiği 07.03.2022 tarihli dilekçenin eski hâle getirme ile birlikte temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, sanığın 07.03.2022 tarihli eski hâle getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2319 E., 2024/5889 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9514 E., 2024/5886 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6064 E., 2024/5885 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14348 E., 2024/5882 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28338 E., 2024/5880 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18716 E., 2024/5879 K.16 Nisan 2024