Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2022/4756 E., 2024/2001 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2019/197 E., 2020/536 K.
DAVA TARİHİ : 04.07.2014
HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret
1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali davasında taraflar arasında 31.03.2006 tarihli sözleşme düzenlendiği, sözleşme gereğince ödenmesi gereken damga vergisi ile ilgili davacının sorumluluğunu davalının üstleneceğine dair bir hüküm olmadığı, davacının sorumluluğunda olan verginin davalıya rücu edilmesini gerektiren maddi ve hukuki bir neden bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2018/4422 Esas, 2019/566 Karar sayılı ilamıyla ve davacı yüklenicinin tahakkuk ettirilip ödediğini iddia ettiği damga vergisi ve cezaları ile ilgili tüm dilekçe, tutanak, sözleşme ve belge suretlerinin Kavaklıdere Vergi Dairesi'nden getirtildikten sonra vergi mevzuatı konusunda uzman bilirkişiden davacının taraflar arasında müteselsil sorumluluktan kaynaklanan rücu talebi 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3, 22, 24 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 167. maddelerine göre değerlendirilip, davacının davalıdan rücuen istemekte haklı olduğu damga vergisi miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor...