Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9963 E., 2024/4125 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/103 E. 2015/1050 K.
Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/103 Esas, 2015/1050 Karar sayılı kararının, mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden
O yer Cumhuriyet Savcısının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/3 maddesinde öngörülen ve tefhimden başlayan bir aylık süreden sonra 06.11.2015 tarihli dilekçeyle hükmü temyiz ettiğinden, kanuni süresi içinde yapılmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,
B. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Karar tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure Nurderen'in velayet hakkına sahip babası Ercüment'in, 15.09.2015 havale tarihli dilekçe ile sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.05.2024 tarihinde karar verildi.