Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5840 E., 2024/12867 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 25 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/5840
- Karar No
- 2024/12867
- Konu
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :2022/216 E., 2023/629 K.
SUÇ :Kamu malına zarar verme
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2010 tarihli 2010/329 Esas, 2010/889 Karar sayılı ve 11.02.2011 tarihinde kesinleşen ilâmında dört ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunduğu anlaşılmakla; 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek, sanık hakkında en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.
SAYISI :2022/216 E., 2023/629 K.
SUÇ :Kamu malına zarar verme
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2010 tarihli 2010/329 Esas, 2010/889 Karar sayılı ve 11.02.2011 tarihinde kesinleşen ilâmında dört ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunduğu anlaşılmakla; 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek, sanık hakkında en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20450 E., 2024/12870 K.25 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8612 E., 2024/12869 K.25 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20440 E., 2024/12868 K.25 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20418 E., 2024/12865 K.25 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/10324 E., 2024/12864 K.25 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/10255 E., 2024/12863 K.25 Eylül 2024